Bandhy to inaczej wiązanie, zatrzymanie, uwięzienie, osadzenie, zablokowanie. Bandhy to zamknięcia, zatrzymują specjalną energię prana, wytwarzane podczas ćwiczeń. Zapobiegają rozpraszaniu energii, umożliwiają jej przepływ i przekształcenie w energie duchową. Podczas praktyki zaciskamy i rozluźniamy kolejno grupy mięśni, natomiast pod koniec praktyki, ciało i umysł , przynoszą stan zwiększonego relaksu, ponieważ kiedy po intensywnej praktyce rozluźniamy wcześniej zaciskane bandhy, one w naturalny sposób uaktywniają się same. Istnieją trzy główne bandhy: mula-bandha, jalandhara-bandha i uddiyana-bandha. Każda z nich jest warta opisania, więc każdej z nich poswięce jeden wpis. Dodatkowo opiszę ćwiczenia, które pozwolą na odnalezienie bandh w naszym ciele. Mula oznacza korzeń, jalandhara to sieć w strumieniu, a uddiyana to wznoszenie się w górę. Przez bandhy przepływa siła witalna ( gardło, przepona i odbyt). Mula zamyka energię płynącą z dolnej części ciała, , nie pozwala na wycieńczenie organizmu. Jalandhara, zamyka energię górnej części, ograniczając przy tym zmęczony umysł, natomiast uddiyana zwiększa ciśnienie wewnątrz ciała i podsyca ogień (agni). poprawia ona także fizyczny i energetyczny układ trawienny. Kiedy jednocześnie zaciśniemy trzy bandhy jest to "wielkie zwiazanie', tzw. maha-bandha.

zdrowie

Oddech stanowi podstawę przy wykonaniu vinjasy. Wyznacza on rytm praktyki, nadaje jej płynności i swobody w trudniejszych asanach. Ashtanga uczy, że wyrównanie długości wdechu i długości wydechu jest najważniejszym celem praktyki. Prawdopodobnie największym wyzwaniem w praktyce jogi jest utrzymanie spokojnego i równego oddechu, kiedy wykonujemy coraz to trudniejsze asany. Ogromnie trudno jest pamiętać o oddechu kiedy wykonywana pozycja jest tak trudna, że mamy jedynie ochotę wstrzymać oddech. Kiedy pojawia się frustracja, ból i trudność w wykonaniu danej pozycji jedynym i naturalnym naszym odruchem jest wstrzymanie oddechu. Jednak  wtedy, zatrzymujemy przepływ energii życiowej. Bardzo ważne jest by oddychać, szczególnie, gdy w pozycjach pracujemy nad naszymi psychicznymi i emocjonalnymi ograniczeniami. Umiejętność płynnego, wyrównanego oddechu jest jednym z elementów prawdziwego zaawansowania w Ashtandze.  Kiedy opanujemy oddech ujjayi, możemy skupić się na prawidłowej asanie i relaksacji podczas praktyki, a dzięki temu pomóc sobie w trudnych sytuacjach życiowych. Jeśli nie pozwolimy na to by głęboki wdech i wydech był naszym przewodnikiem w praktyce jogi to możliwe, że nigdy nie pozwolimy sobie wejść w stan głębokiego spokoju.

Jak więc prawidłowo oddychać i wykorzystać "kop energetyczny", jaki daje ujjayi?

Są trzy główne obszary, w którym rezonuje dźwięk oddechu:  na podniebieniu, w nozdrzach i gardle. Dopiero, gdy dźwięk wybrzmiewa z tyłu gardła, może zacząć rezonować w klatce piersiowej, zapewniając przeponie pełen zakres ruchu, wydłużając kręgosłup. Łagodne zaciśnięcie głośni z tylnej części gardła pozwala oddychać w kontrolowany sposób. Oddech powinien być możliwie jak najdelikatniejszy, żeby zachować jego naturalność i spójność. Oczywiście na początku nasz oddech może być głośny, z czasem jednak będzie coraz bardziej miarowy. Ja nadal staram się zgłębić moją praktykę, pewnie za parę lat mi wyjdzie :)

Oddech ujjayi pomaga oczyścić ciało z toksyn, ułatwia rozciąganie, wzmacnia układ nerwowy i pokarmowy, uwalnia od flegmy.

Poniżej kilka ćwiczeń, które przybliżą nam ruch oddechu ujjayi.

• Ćwiczenie 1.Kiedy oddychamy przez nos, starajmy się poczuć w nim przepływ powietrza, rozszerzmy nozdrza, możemy zatkać uszy, by oddech był słyszalny.
• Ćwiczenie 2.Zaciskamy zęby i próbujemy zastosować ujjayi. Kiedy mamy zablokowaną szczękę, dźwięk zaczyna syczeć w jamie ustnej, odbija się od podniebienia.
• Ćwiczenie 3.Postarajmy się opuścić żuchwę, tak by zostawić przerwę pomiędzy górnymi a dolnymi zębami i spróbować jeszcze raz oddechu ujjayi. Rozluźnijmy twarz otrzymamy gładszy i bardziej donośny dźwięk. Można odnieść wrażenie, że oddycha się uszami.

Możemy tez liczyć np. do pięciu podczas wdechu i wydechu, jednak w pewnym momencie stanie się to męczące. Oddech powinien być zawsze płynny.

Dla zrozumienia i lepszej praktyki załączam link mojej ulubionej nauczycielki Kino:

Warto też wspomnieć o tym, że istnieje ścisła zależność pomiędzy opuszczeniem żuchwy, wydłużeniem kręgosłupa i swobodą ruchu przepony. kiedy poprawnie zastosujemy technikę oddechu ujjayi u podstawy gardła uruchamia się jalandhara -  bandha, zwiększając związany z uddiyana - bandhą ruch przepony. Z kolei uddiyana - bandha potęguje wznoszący ruch mulandhara - bandhy. Płynny przepływ oddechu ujjayi sprzyja aktywacji trzech bandh. Na ten temat poświecę inny post, ponieważ bandhy są bardzo ważne w ashtandze, w jodze.

Głęboki oddech sprawia, że wszystkie powłoki naszego bytu są w pełni obecne i zintegrowane. Dobrze wykonane pozycje, akrobatyczne ruchy i poruszające się dłonie pozostaną tylko ozdobnikami jeśli nie dołączymy skupienia na oddechu, które stanowi serce jogi. W filozofii jogicznej Słońce to ogień w ciele - wdech (puraka), serce i siła życiowa, a Księżyc, jako element wychładzający to wydech (rechaka), płuca i siła śmierci. Zatem, kiedy kontrolujemy oddech powstrzymujemy śmierć. Podsycanie ognia (agni) zwiększa siłę życiową. Oddech ujjayi to zwycięstwo życia nad śmiercią.

zdrowie